AUTO BIOGRAFI Allan Rumra


AUTO BIOGRAFI

Assalamualaikum Warahmatullahi Wabarokatu. Ini beta punya cerita tentang kisah hidup tahap demi tahap perjalanan pendidikan sehingga beta bisa sampe di Sekolah Tinggi Ilmu Ekonomi “Umel” Tual. Meski sempat berpikiran untuk kuliah di jogja.
***
Beta punya nama lengkap : “Aji Allan Rumra.” di rumah mama biasa panggil  “Jhiro” kadang teman teman lebih suka panggil beta “Allan.” langsung saja beta cerita sewaktu sekolah di SD NEGERI  TAMEDAN, meski pertama sekolah di SD NEGERI LEBETAWI. Alasan beta pinda dari Lebetawi karena tinggal bersama mama tua dengan  antua pu anak perempuan. beta rasa kurang enak karna beta pu mama tua talalu jahat, suka pukul beta tamba lae antua pu anak perempuan itu, lah karna beta tidak tahan akhirnya pulang sekolah langsung baganti, bilang par beta pu mama tua kalau beta mau pigi bermain, padahal apa! beta langsung jalan kaki ke  tamedan. Akhirnya sampe di rumah  tamedan bagini beta pu mama Tanya “ko datang deng sapa”  beta jawab “kalau beta datang sendiri” mama tiba-tiba saja marah beta, antua suruh pulang di rumah Lebetawi. Tapi beta malawang bilang par beta mama “mama tinggal disini saja kah  disana mama tua suka pukul beta padahal beta rajin sekolah.” akhirnya mama bicara dengan bapak supaya kasi pindah beta sekolah di SD Negeri  Tamedan.
pindah di SD Negeri  Tamedan beta sudah kelas dua. Waktu beta sekolah di  tamedan beta lebih kenal banyak teman teman dari pada di Lebetawi. Sampai-sampai kanal juga satu perempuan ketika dia liat beta duduk sendiri langsung datang dengan pertanyaan “ murid baru ka”  beta jawab kata “iya” langsung dia ajak beta beli jajan, “bagus lai” dari hari itu sampai seterusnya katong langsung akrab, hari-hari berikutnya dia kasih kenal beta dengan dia punya teman perempuan dua orang, terus karna beta pu teman-teman yang laki laki dong liat beta biasa bajalang deng teman-teman perempuan tiga orang itu langsung dong bilang “jang ko bajalang deng perempuan trus nanti ko lama lama ko jadi bencong” pas dong bilang bagitu lalu karna beta takut beta langsung menghindar dari teman teman perempuan tiga orang itu, tapi beta tidak menghindar satu kali takutnya nanti dong tidak mau bantu beta dalam masalah jajan lae, jadi beta menghindar palang palang supaya dong tidak curiga, ada beta punya teman satu di kampung dia punya nama Abdulrahman Welerubun. Dan dia ini yang jadi beta pu teman paling dekat di kampung waktu itu. Setiap musim mangga katong dua pigi di hutan par pilih mangga Supaya jual di kampung. uang hasil jual mangga katong dua pake par sewa sepeda. satu kali katong dua mau pigi pilih mangga di hutan, bagini beta pu teman ini dia kasih takut beta dia bilang kalau ada orang baru, masuk hutan  Tamedan, nanti dia dapat liat barang barang aneh pas dia bilang bagitu langsung beta lepas sandal lari satu napas sampe di kampung.  sampe di kampung baru dia bilang tadi beta cuman main-main saja.
besoknya dia Kembali ajak beta par pigi di hutan, tapi beta bilang jang katong dua pigi sendiri boleh, harus ajak teman teman yang lain lae karna beta takut, lalu dia bilang iyo nanti ajak teman teman yang lain lae. Lalu ada teman satu dia bilang, dari pada katong tiap hari pulang hutan kampung trus katong  lebih baik katong bikin SARKOKO, lalu karna beta tidak tau sarkoko itu apa, beta Tanya di abdulrahman “ kawan sarkoko itu apa?” lah abdulrahman bilang sarkoko itu bahasa dikampung dong bilang rumah-rumah kecil di hutan, karna beta sudah mangarti langsung beta bilang iyo sudah kalau begitu, jadi pas katong selesai  bikin sarkoko sudah mau malam lebih baik katong pulang suda karna sabantar lagi gelap.
 disekolah teman teman bilang habis mata pelajaran pertama pas jam istirahat katong bolos lalu pigi di hutan, lah beta bilang tapi nanti beta pu mama pukul beta kalau beta bolos, tapi abdulrahman bilang tidak apa apa ko bolos satu hari saja dan juga tidak ada orang  yang beritau. Apa dikata kalau bolos bolos satu hari itu membuat kebiasaan dengan teman teman untuk bolos ulang ulang, akhirnya kena batu juga ketika bolos dari bapak guru mata pelajaran bapak guru REN’EL sebutannya. Antua tinggal di beta punya samping rumah. Jam mengajar sebagian laki laki tidak ada pas pulang sekolah antua langsung kasi tau par beta deng teman teman lain pu orang tua. Lalu waktu pulang dari hutan pas sampe di rumah beta langsung dapat sambut dengan sapu gamutuh dari beta punya mama, hal itu menjadi pengalaman yang bisa di ambil, bahwa pembelajaran orang tua inngin melihat anaknya dapat membahagiaan mereka bukan menyusakan.
***
Waktu selesai dari bangku Sekolah Dasar SD. mama suruh beta lanjut sekolah di dobo, awalnya beta tidak mau, karna beta sudah nyaman dengan lingkungan kampung apa lagi punya teman teman yang banyak. kata-kata mama sedikit kasar “kalau ko tetap tinggal di sini lanjut sekolah di sini ko akan jadi binatang” trus karna kata binatang itu akang masuk dalam telinga dengar paling tidak bae, beta mengiyakan untuk lanjut sekolah SMP di dobo. Ada satu pesan dari beta pung mama yang beta tidak lupa sampe skarang, antua bilang bagini “nanti kalau sampe di sana kalau kakak kakak perintah jang malawang supaya ko dapa sayang”.
Waktu sampe di dobo beta tinggal deng beta mama tua punya anak laki laki yang tua, awal pigi mendaftar beta di antar oleh beta punya kakak perempuan yang tua, hari pertama masuk sekolah beta paling rasa asing skali beta lebih suka menyendiri. Karna mungkin beta belum bisa adaptasi dengan lingkungan baru. Tapi seiring berjalannya waktu beta mengenal banyak teman di sekolah dengan lingkungan baru di kompleks, keseharian beta deng teman teman di kompleks waktu itu tidak sama waktu beta di tual, ada cerita lucu waktu beta coba adaptasi dengan teman teman di kompleks, “ waktu beta ada jalan jalan deng beta punya ponakan menuju pasar, trus ada anak anak kompleks duduk cerita di gang kecil satu di depan jalan  raya, lalu beta deng ponakan ada jalan sambil bercerita , trus karna beta punya logat tual masih kental dong tertawa, lalu beta Tanya, “kamorang tertawa sapa?”  dong tidak jawab apa apa tapi sambil tertawa  terus, trus beta Tanya ulang satu kali lae tapi tidak ada jawaban, lalu beta bilang par ponakan “ kalau sebentar beta pigi pukul satu orang ko langsung lari ee”. Awalnya beta mau pigi pukul tapi beta agak takut karna dorang ada banyak, tapi karna emosi beta langsung pigi tarik satu orang lah beta pukul langsung beta deng ponakan lari. Trus berselang tiga hari, beta ada bajalang pulang sekolah trus beta kaget pukulan mendarat  di belakang kepala beta mau bale par balas dia, tapi pas beta mau pukul dia  kaget lae dia pu teman sekitar lima orang bagitu kalau tidak beta tidak salah ingat, trus dong  datang. Lalu  dong hajar beta sampe beta punya muka muka Bangka, pas beta pulang beta punya abang Tanya “sapa yang pukul ko?” beta bilang anak anak kompleks abang, langsung sorenya langsung antua pigi cari anak anak yang pukul beta itu lah awalnya cuman pigi pukul dorang, tapi pas beta abang pigi cari dorang langsung antua liat anak anak itu antua kaget padahal yang pukul beta ini katong ada hubungan keluarga juga, lalu antua tampeleng dorang saja lah suruh dorang pigi di rumah supaya minta maaf di beta, karna orang yang dong pukul itu dong punya sodara saja, beranjak dari situ beta akrab dengan dorang di mana setiap pulang sekolah katong selalu sama sama, bermain di pantai kalau air meti, seringkali kalau air meti beta deng teman teman buat kapal kapal kecil dari gabus trus bikin pake layar baru pigi main di pantai, dan mandi air garam kalau air pono katong suka mandi jembatan pasar ikan, tapi kadang juga katong pigi mandi sampe di pelabuhan besar. ada satu kejadian yang terjadi di sekolah di mana setelah katong pulang sekolah katong di ajak dari teman teman sekolah sebelah yakni SMP NEGERI 1 DOBO, dong ajak supaya katong main main bola, trus dalam permainan itu dong bikin kesepakatan dengan katong supaya main taruhan uang, jadi setelah selesai main bola, dong kalah lalu dong tidak mau bayar, lalu beta punya teman ini dia emosi langsung dia pigi pukul satu orang langsung dong tidak tarima bae, dong balas beta punya teman ini langsung katong samua baku angka suda Moo, lalu yang beta tau ini masalah cuman batas itu saja, padahal apa, besoknya anak anak SMP 1 datang lempar katong punya sekolah, lah anak anak tidak tarima bae dong samua langsung keluar lah baku lempar deng anak anak SMP 1, selesai itu apel pulang, kepala sekolah angkat bicara “ kalau tidak ada yang mau kasi tau siapa yang buat sampe katong punya sekolah ini dapat serang dari sekolah sebelah, kalau sampe pak yang cari tau sendiri berarti anak anak yang buat masalah itu di keluarkan dari sekolah”. Langsung ada teman satu di langsung bilang kalau masalah itu katong yang buat, langsung kepala sekolah marah lalu antua panggil katong supaya menghadap antua di kantor. Lalu antua bilang “ jadi pak harus skors kalian supaya satu minggu tidak usah masuk sekolah dulu, karna pak juga takut kalau nanti anak anak dari sekolah sebelah dapat kalian di jalan dorang bisa saja lakukan hal hal yang buruk kepada kalian, jadi pak berharap kalian juga bisa mengerti, karna pak yang lebih tau situasi di kota ini dan sekolah ini.
Jadi karna beta sudah tiga hari tidak pigi sekolah, beta pu abng Tanya kanapa tidak pigi sekolah, lalu beta bilang kalau beta deng teman teman dapat skors abang karna katong bikin masalah sampe anak anak dari sekolah lempar katong punya sekolah. langsung antua marah dan sempat telfon mama dong di tual supaya beta pindah pigi di tual saja sudah, karna baru kelas satu saja beta sudah buat masalah dan dapat skors dari sekolah. Tapi karna mama dong bicara bae bae deng abang jadi beta tetap lanjut sekolah di DOBO.
Setelah beta selesai dari bangku SEKOLAH MENENGAH PERTAMA “SMP”. Beta sempat masuk di MADRASA ALIYA DOBO. Tapi itu cuman berlangsung waktu semester satu saja, karna dari awal beta tidak ad niat par lanjut sekolah di DOBO lae, tapi dapat paksa dari kakak dong yang dobo, karna dong mau supa mengurangi beban mama deng bapak, jadi akhirnya beta ikut arus saja tapi beta sudah niat kalau beta pigi sekolah pamalas pamalas supaya dapat surat panggilan dari sekolah trus, dan itu terjadi, beta dapat surat panggilan dari sekolah ulang ulang. Jadi karna beta punya abang sudah pamalas pigi menghadap di sekolah, jadi karna antua emosi antua langsung antua langsung telfon mama dong di tual antua bilang “kalau beta sekolah di sini beta ulang ulang kali dapat surat panggilan karna pamalas masuk sekolah jadi lebih baik  kasi pulang dia di tual saja sudah baru mama deng bapak dong urus dia”, dan pada akhirnya beta jadi beta pindah di tual, tapi yang gobloknya beta karna lama tidak masuk sekolah jadi beta tidak tau, kalau beta pindah ini tidak ada surat pindah dari sekolah karna anak anak masih dalam proses ulangan semester satu trus, karna beta tidak ulangan makanya beta tidak nilai semester satu, jadi ceritanya begini, Orang di rumah bilang kalau beta tidak bisa lanjut sekolah lae kalau tidak ada surat pindah trus yang fatalnya lagi beta tidak ada nilai semester I, itu yang buat beta juga yakin kalau beta tidak bisa lanjut sekolah lae. Tapi alhamdulilah Allah masih sayang beta, karna cek cek bagini kepala sekolah SMA NEGERI 2 TUAL itu Bpk Hj Salamun. Jadi beta deng Almarhum bapak waktu itu yang pigi supaya antua yang bicara deng Bpk Hj Salamun, supaya antua bisa urus beta punya nilai semester satu dan tanpa surat pindah beta bisa masuk sekolah di SMA 2, dan Alhamdulilah antua setuju lalu antua bilang par beta “karna ko punya bapak dan Pak juga sudah berusaha supaya mau urus ko punya nilai semester satu ini, jadi Pak harap ko sekolah yang Rajin Dan Giat belajar “. Setelah beta jadi pindah dan masuk sekolah di SMA N 2, beta kenal teman teman yang di Lebetawi karna waktu itu katong sudah pindah dari  tamedan ke Lebetawi, waktu sekolah di tual ternyata tidak sama kayak di Dobo karna waktu di Dobo Setiap pigi di sekolah dpt uang jajan minimal itu 10.000, trus pigi sekolah naik mobil jadi sudah terbiasa, tapi pas pindah sekolah di tual paling beda jauh skali eee, karna pigi di sekolah beta mama cuman bisa kasi beta uang jajan 2.000 biasa 5.000 itupun jarang skali dan juga kalau mama ada uang lebih, kadang kadang beta menuntut lebih tapi mama cuman bisa bilang tidak ada nak, dan beta pernah menuntut untuk mama dong beli beta hp, tapi mama bilang “mama belum ada uang nak, karna ko punya kakak belum kirim mama uang, jadi ko tahan tahan hati dolo”, tapi waktu itu beta tidak mau tau sampe beta menangis dan keluar dari rumah dan beta lempar atap rumah sampe mama keluar dari rumah lalu menangis, dan antua bilang ” jangan ko lempar rumah ini karna ini orang punya rumah, nanti ko punya bapak buat rumah baru ko lempar sepuas ko punya hati “ dan seketika beta menyesali semua itu, dan sudah buat mama menangis. Beranjak dari situ selama beta sekolah beta cuman dapat antar dari kakak laki laki kalau mau berangkat ke sekolah, tapi kalau pulang sekolah kadang numpang mobil trek dan yang paling sering jalan kaki dari sekolah yang berada di Dullah Sampai Di Lebetawi dan mungkin itu jarak yang paling jauh kalau menurut beta pribadi, jadi sepanjang perjalanan ketika pulang sekolah, beta deng teman teman kalau liat kelapa yang berada di pinggir jalan langsung katong eksekusi biar buah kalapa masih kecil lae, yang penting ada akang pung air saja supaya bisa kasi segar tenggorokan yang kering, karna coba bayangkan sapa yang tidak haus dan lapar kalau bajalang kaki tepat jam 12:30 baru di jam itu sudah yang matahari lagi pica itu,
Suatu hari ketika beta pulang sekolah beta kaget ada dos hp di atas meja, dan beta Tanya mama “ mama sapa yang punya hp di atas meja” antua jawab itu ko punya hp, hari itu beta pu gembira saja eee walaupun hp cina, karna dulu itu jujur hp cina paling tren skali, tapi gara gara hp bikin beta jadi pamalas belajar di rumah maupun di kelas,
Semenjak naik ke kelas tiga beta kurang focus belajar di kelas, karna beta sudah kenal yang namanya rokok walaupun sebelum itu beta sudah kenal rokok, tapi di zaman SMA beta lebih kencang lae, sampai sampai beta punya uang jajan cuman pake par beli rokok di tambah pajak teman teman perempuan beta bikin alasan kalau uang yang dong kasi itu pake par beli kue dan es, jadi setiap jam pelajaran yang beta rasa kurang bagus untuk beta tarima, beta biasa ajak teman laki laki lain supaya tidak usah ikut belajar dan keluar isap rokok di blakang sekolah,
Dan ketika lulus dari bangku SEKOLAH MENENGAH ATAS “SMA” 2014 kemarin, beta berkeinginan untuk lanjut kuliah tapi karna keterbatasan ekonomi buat beta tidak bisa lanjut kuliah, karna mama dan bapak masih membiayai beta punya kakak laki laki yang nomor 2 dan 4, jadi beta terpaksa harus istirahat satu tahun, dan ketika tahun depan beta mau bilang supaya beta kuliah, mama deng bapak kembali bilang istirahat tahun ini lae dolo nak,
Dan saat itu beta sangat kecewa karna teman yang lain dong ada yang melanjutkan kuliah. Dan pada akhirnya beta bilang buat mama dan bapak kalau beta tidak mau kuliah lae, lebih baik beta pigi kerja saja karna istirahat talalu lama tidak ada semangat par kuliah lae, dan beta juga bilang kalau beta mau berangkat pigi cari kerja di Timika waktu itu.
Dan fix beta berangkat ke Timika. Sampai di timika, beta kerja di pencucian mobil sekitar 2 tahun, awal kerja di pencucian mobil beta berkeinginan untuk beli motor, tapi tidak tercapai, karna di sana beta mengenal yang namanya minuman keras, jadi uang habis buat beli rokok dan minuman keras saja. dan 2 tahun lagi pernah jadi buruh kasar, ketika jadi buruh kasar beta berkeinginan yang sama, ingin untuk beli motor, tapi sama saja tidak bisa tercapai juga. Jadi sekitar 4 tahun lebih beta mengembara di Timika.
Setelah kembali ke tual. Beta punya kakak yang nomor 4 dia buat masalah sehingga dia tidak bisa melanjutkan dia punya perkuliahan, dan setelah masalah itu dia menghilang,
Sampai pada akhirnya di kasi kabar di mama dan bapak kalau dia sudah dapat kerja, dan dia mau menebus dia punya kesalahan untuk kasi kuliah beta, dan saat itu beta sempat menolak karna beta malu kalau sudah istirahat 4 tahun baru mau lanjut kuliah, tapi karna dorongan dari teman teman yang lain yang sudah kuliah, akhirnya beta mau untuk melanjutkan kuliah.
Mungkin itu saja yang dapat saya tulis tentang AUTO BIOGRAFI saya, kurang dan lebihnya saya mohon maaf, karna seperti yang kita ketahui, manusia tak luput dari salah dan dosa,
Akhir kata.   Tawasau bill Hag Wa tawasau Biss Sabari
Wassalamualaikum warahmatullahi wabarokatu.

Komentar

Postingan populer dari blog ini

Gempa Maluku Tanggapan Menteri Polhukam

Lagu Gugusan Kepulauanku

Contoh surat pelepasan tanah