AUTO BIOGRAFI Allan Rumra
AUTO BIOGRAFI
Assalamualaikum Warahmatullahi Wabarokatu.
Ini beta punya cerita tentang kisah hidup tahap demi tahap perjalanan
pendidikan sehingga beta bisa sampe di Sekolah
Tinggi Ilmu Ekonomi “Umel” Tual. Meski
sempat berpikiran untuk kuliah di jogja.
***
Beta punya nama lengkap : “Aji Allan Rumra.”
di rumah mama biasa panggil “Jhiro” kadang
teman teman lebih suka panggil beta “Allan.” langsung saja beta cerita sewaktu sekolah
di SD NEGERI TAMEDAN, meski pertama sekolah
di SD NEGERI LEBETAWI. Alasan beta pinda dari Lebetawi karena tinggal bersama mama tua dengan antua pu anak perempuan. beta rasa kurang enak
karna beta pu mama tua talalu jahat, suka pukul beta tamba lae antua pu anak perempuan itu, lah karna beta tidak tahan akhirnya pulang sekolah langsung baganti,
bilang par beta pu mama tua kalau beta mau pigi bermain, padahal apa! beta
langsung jalan kaki ke tamedan. Akhirnya sampe di rumah tamedan
bagini beta pu mama Tanya “ko datang deng sapa”
beta jawab “kalau beta datang sendiri” mama tiba-tiba saja marah beta, antua
suruh pulang di rumah Lebetawi. Tapi
beta malawang bilang par beta mama “mama tinggal disini saja kah disana mama tua suka pukul beta padahal beta
rajin sekolah.” akhirnya mama bicara dengan bapak supaya kasi pindah beta sekolah
di SD Negeri Tamedan.
pindah di SD Negeri Tamedan beta sudah kelas dua. Waktu beta sekolah
di tamedan beta lebih kenal banyak teman
teman dari pada di Lebetawi. Sampai-sampai
kanal juga satu perempuan ketika dia liat beta duduk sendiri langsung datang
dengan pertanyaan “ murid baru ka” beta jawab
kata “iya” langsung dia ajak beta beli jajan, “bagus lai” dari hari itu sampai
seterusnya katong langsung akrab, hari-hari berikutnya dia kasih kenal beta
dengan dia punya teman perempuan dua orang, terus karna beta pu teman-teman
yang laki laki dong liat beta biasa bajalang deng teman-teman perempuan tiga
orang itu langsung dong bilang “jang ko bajalang deng perempuan trus nanti ko
lama lama ko jadi bencong” pas dong bilang bagitu lalu karna beta takut beta
langsung menghindar dari teman teman perempuan tiga orang itu, tapi beta tidak
menghindar satu kali takutnya nanti dong tidak mau bantu beta dalam masalah
jajan lae, jadi beta menghindar palang palang supaya dong tidak curiga, ada
beta punya teman satu di kampung dia punya nama Abdulrahman Welerubun. Dan dia ini yang jadi beta pu teman paling
dekat di kampung waktu itu. Setiap musim mangga katong dua pigi di hutan par
pilih mangga Supaya jual di kampung. uang hasil jual mangga katong dua pake par
sewa sepeda. satu kali katong dua mau pigi pilih mangga di hutan, bagini beta
pu teman ini dia kasih takut beta dia bilang kalau ada orang baru, masuk hutan Tamedan,
nanti dia dapat liat barang barang aneh pas dia bilang bagitu langsung beta lepas
sandal lari satu napas sampe di kampung. sampe di kampung baru dia bilang tadi beta
cuman main-main saja.
besoknya dia Kembali ajak beta par pigi di hutan, tapi beta bilang
jang katong dua pigi sendiri boleh, harus ajak teman teman yang lain lae karna
beta takut, lalu dia bilang iyo nanti ajak teman teman yang lain lae. Lalu ada
teman satu dia bilang, dari pada katong tiap hari pulang hutan kampung trus
katong lebih baik katong bikin SARKOKO,
lalu karna beta tidak tau sarkoko itu apa, beta Tanya di abdulrahman “ kawan
sarkoko itu apa?” lah abdulrahman bilang sarkoko itu bahasa dikampung dong
bilang rumah-rumah kecil di hutan, karna beta sudah mangarti langsung beta
bilang iyo sudah kalau begitu, jadi pas katong selesai bikin sarkoko sudah mau malam lebih baik katong
pulang suda karna sabantar lagi gelap.
disekolah teman teman
bilang habis mata pelajaran pertama pas jam istirahat katong bolos lalu pigi di
hutan, lah beta bilang tapi nanti beta pu mama pukul beta kalau beta bolos,
tapi abdulrahman bilang tidak apa apa ko bolos satu hari saja dan juga tidak
ada orang yang beritau. Apa dikata kalau
bolos bolos satu hari itu membuat kebiasaan dengan teman teman untuk bolos
ulang ulang, akhirnya kena batu juga ketika bolos dari bapak guru mata
pelajaran bapak guru REN’EL sebutannya. Antua tinggal di beta punya samping
rumah. Jam mengajar sebagian laki laki tidak ada pas pulang sekolah antua
langsung kasi tau par beta deng teman teman lain pu orang tua. Lalu waktu
pulang dari hutan pas sampe di rumah beta langsung dapat sambut dengan sapu
gamutuh dari beta punya mama, hal itu menjadi pengalaman yang bisa di ambil,
bahwa pembelajaran orang tua inngin melihat anaknya dapat membahagiaan mereka
bukan menyusakan.
***
Waktu selesai dari bangku Sekolah Dasar SD.
mama suruh beta lanjut sekolah di dobo, awalnya beta tidak mau, karna beta
sudah nyaman dengan lingkungan kampung apa lagi punya teman teman yang banyak. kata-kata
mama sedikit kasar “kalau ko tetap tinggal di sini lanjut sekolah di sini ko
akan jadi binatang” trus karna kata binatang itu akang masuk dalam telinga
dengar paling tidak bae, beta mengiyakan untuk lanjut sekolah SMP di dobo. Ada
satu pesan dari beta pung mama yang beta tidak lupa sampe skarang, antua bilang
bagini “nanti kalau sampe di sana kalau kakak kakak perintah jang malawang
supaya ko dapa sayang”.
Waktu sampe di dobo beta tinggal deng beta mama tua punya anak
laki laki yang tua, awal pigi mendaftar beta di antar oleh beta punya kakak
perempuan yang tua, hari pertama masuk sekolah beta
paling rasa asing skali beta lebih suka menyendiri. Karna mungkin beta belum
bisa adaptasi dengan lingkungan baru. Tapi seiring berjalannya waktu beta
mengenal banyak teman di sekolah dengan lingkungan baru di kompleks, keseharian
beta deng teman teman di kompleks waktu itu tidak sama waktu beta di tual, ada
cerita lucu waktu beta coba adaptasi dengan teman teman di kompleks, “ waktu
beta ada jalan jalan deng beta punya ponakan menuju pasar, trus ada anak anak
kompleks duduk cerita di gang kecil satu di depan jalan raya, lalu beta deng ponakan ada jalan sambil
bercerita , trus karna beta punya logat tual masih kental dong tertawa, lalu
beta Tanya, “kamorang tertawa sapa?” dong
tidak jawab apa apa tapi sambil tertawa
terus, trus beta Tanya ulang satu kali lae tapi tidak ada jawaban, lalu
beta bilang par ponakan “ kalau sebentar beta pigi pukul satu orang ko langsung
lari ee”. Awalnya beta mau pigi pukul tapi beta agak takut karna dorang ada
banyak, tapi karna emosi beta langsung pigi tarik satu orang lah beta pukul
langsung beta deng ponakan lari. Trus berselang tiga hari, beta ada bajalang
pulang sekolah trus beta kaget pukulan mendarat
di belakang kepala beta mau bale par balas dia, tapi pas beta mau pukul
dia kaget lae dia pu teman sekitar lima
orang bagitu kalau tidak beta tidak salah ingat, trus dong datang. Lalu
dong hajar beta sampe beta punya muka muka Bangka, pas beta pulang beta
punya abang Tanya “sapa yang pukul ko?” beta bilang anak anak kompleks abang,
langsung sorenya langsung antua pigi cari anak anak yang pukul beta itu lah awalnya
cuman pigi pukul dorang, tapi pas beta abang pigi cari dorang langsung antua
liat anak anak itu antua kaget padahal yang pukul beta ini katong ada hubungan
keluarga juga, lalu antua tampeleng dorang saja lah suruh dorang pigi di rumah
supaya minta maaf di beta, karna orang yang dong pukul itu dong punya sodara
saja, beranjak dari situ beta akrab dengan dorang di mana setiap pulang sekolah
katong selalu sama sama, bermain di pantai kalau air meti, seringkali kalau air
meti beta deng teman teman buat kapal kapal kecil dari gabus trus bikin pake
layar baru pigi main di pantai, dan mandi air garam kalau air pono katong suka
mandi jembatan pasar ikan, tapi kadang juga katong pigi mandi sampe di
pelabuhan besar. ada satu kejadian yang terjadi di sekolah di mana setelah
katong pulang sekolah katong di ajak dari teman teman sekolah sebelah yakni SMP NEGERI 1 DOBO, dong ajak supaya
katong main main bola, trus dalam permainan itu dong bikin kesepakatan dengan
katong supaya main taruhan uang, jadi setelah selesai main bola, dong kalah
lalu dong tidak mau bayar, lalu beta punya teman ini dia emosi langsung dia
pigi pukul satu orang langsung dong tidak tarima bae, dong balas beta punya
teman ini langsung katong samua baku angka suda Moo, lalu yang beta tau ini
masalah cuman batas itu saja, padahal apa, besoknya anak anak SMP 1 datang
lempar katong punya sekolah, lah anak anak tidak tarima bae dong samua langsung
keluar lah baku lempar deng anak anak SMP 1, selesai itu apel pulang, kepala
sekolah angkat bicara “ kalau tidak ada yang mau kasi tau siapa yang buat sampe
katong punya sekolah ini dapat serang dari sekolah sebelah, kalau sampe pak
yang cari tau sendiri berarti anak anak yang buat masalah itu di keluarkan dari
sekolah”. Langsung ada teman satu di langsung bilang kalau masalah itu katong
yang buat, langsung kepala sekolah marah lalu antua panggil katong supaya menghadap
antua di kantor. Lalu antua bilang “ jadi pak harus skors kalian supaya satu
minggu tidak usah masuk sekolah dulu, karna pak juga takut kalau nanti anak
anak dari sekolah sebelah dapat kalian di jalan dorang bisa saja lakukan hal
hal yang buruk kepada kalian, jadi pak berharap kalian juga bisa mengerti,
karna pak yang lebih tau situasi di kota ini dan sekolah ini.
Jadi karna beta sudah tiga hari tidak pigi sekolah, beta pu abng
Tanya kanapa tidak pigi sekolah, lalu beta bilang kalau beta deng teman teman
dapat skors abang karna katong bikin masalah sampe anak anak dari sekolah
lempar katong punya sekolah. langsung antua marah dan sempat telfon mama dong
di tual supaya beta pindah pigi di tual saja sudah, karna baru kelas satu saja
beta sudah buat masalah dan dapat skors dari sekolah. Tapi karna mama dong
bicara bae bae deng abang jadi beta tetap lanjut sekolah di DOBO.
Setelah beta selesai dari bangku SEKOLAH MENENGAH PERTAMA “SMP”.
Beta sempat masuk di MADRASA ALIYA DOBO. Tapi itu cuman berlangsung waktu
semester satu saja, karna dari awal beta tidak ad niat par lanjut sekolah di
DOBO lae, tapi dapat paksa dari kakak dong yang dobo, karna dong mau supa
mengurangi beban mama deng bapak, jadi akhirnya beta ikut arus saja tapi beta
sudah niat kalau beta pigi sekolah pamalas pamalas supaya dapat surat panggilan
dari sekolah trus, dan itu terjadi, beta dapat surat panggilan dari sekolah
ulang ulang. Jadi karna beta punya abang sudah pamalas pigi menghadap di
sekolah, jadi karna antua emosi antua langsung antua langsung telfon mama dong
di tual antua bilang “kalau beta sekolah di sini beta ulang ulang kali dapat
surat panggilan karna pamalas masuk sekolah jadi lebih baik kasi pulang dia di tual saja sudah baru mama
deng bapak dong urus dia”, dan pada akhirnya beta jadi beta pindah di tual,
tapi yang gobloknya beta karna lama tidak masuk sekolah jadi beta tidak tau,
kalau beta pindah ini tidak ada surat pindah dari sekolah karna anak anak masih
dalam proses ulangan semester satu trus, karna beta tidak ulangan makanya beta tidak
nilai semester satu, jadi ceritanya begini, Orang di rumah bilang kalau beta tidak
bisa lanjut sekolah lae kalau tidak ada surat pindah trus yang fatalnya lagi
beta tidak ada nilai semester I, itu yang buat beta juga yakin kalau beta tidak
bisa lanjut sekolah lae. Tapi alhamdulilah Allah masih sayang beta, karna cek
cek bagini kepala sekolah SMA NEGERI 2 TUAL itu Bpk Hj Salamun. Jadi beta deng
Almarhum bapak waktu itu yang pigi supaya antua yang bicara deng Bpk Hj Salamun,
supaya antua bisa urus beta punya nilai semester satu dan tanpa surat pindah
beta bisa masuk sekolah di SMA 2, dan Alhamdulilah antua setuju lalu antua
bilang par beta “karna ko punya bapak dan Pak juga sudah berusaha supaya mau
urus ko punya nilai semester satu ini, jadi Pak harap ko sekolah yang Rajin Dan
Giat belajar “. Setelah beta jadi pindah dan masuk sekolah di SMA N 2, beta
kenal teman teman yang di Lebetawi karna waktu itu katong sudah pindah dari tamedan ke Lebetawi, waktu sekolah di tual
ternyata tidak sama kayak di Dobo karna waktu di Dobo Setiap pigi di sekolah
dpt uang jajan minimal itu 10.000, trus pigi sekolah naik mobil jadi sudah
terbiasa, tapi pas pindah sekolah di tual paling beda jauh skali eee, karna
pigi di sekolah beta mama cuman bisa kasi beta uang jajan 2.000 biasa 5.000
itupun jarang skali dan juga kalau mama ada uang lebih, kadang kadang beta
menuntut lebih tapi mama cuman bisa bilang tidak ada nak, dan beta pernah
menuntut untuk mama dong beli beta hp, tapi mama bilang “mama belum ada uang
nak, karna ko punya kakak belum kirim mama uang, jadi ko tahan tahan hati
dolo”, tapi waktu itu beta tidak mau tau sampe beta menangis dan keluar dari
rumah dan beta lempar atap rumah sampe mama keluar dari rumah lalu menangis,
dan antua bilang ” jangan ko lempar rumah ini karna ini orang punya rumah,
nanti ko punya bapak buat rumah baru ko lempar sepuas ko punya hati “ dan
seketika beta menyesali semua itu, dan sudah buat mama menangis. Beranjak dari
situ selama beta sekolah beta cuman dapat antar dari kakak laki laki kalau mau
berangkat ke sekolah, tapi kalau pulang sekolah kadang numpang mobil trek dan
yang paling sering jalan kaki dari sekolah yang berada di Dullah Sampai Di Lebetawi
dan mungkin itu jarak yang paling jauh kalau menurut beta pribadi, jadi
sepanjang perjalanan ketika pulang sekolah, beta deng teman teman kalau liat
kelapa yang berada di pinggir jalan langsung katong eksekusi biar buah kalapa
masih kecil lae, yang penting ada akang pung air saja supaya bisa kasi segar
tenggorokan yang kering, karna coba bayangkan sapa yang tidak haus dan lapar
kalau bajalang kaki tepat jam 12:30 baru di jam itu sudah yang matahari lagi
pica itu,
Suatu hari ketika beta pulang sekolah beta kaget ada dos hp di
atas meja, dan beta Tanya mama “ mama sapa yang punya hp di atas meja” antua
jawab itu ko punya hp, hari itu beta pu gembira saja eee walaupun hp cina,
karna dulu itu jujur hp cina paling tren skali, tapi gara gara hp bikin beta
jadi pamalas belajar di rumah maupun di kelas,
Semenjak naik ke kelas tiga beta kurang focus belajar di kelas,
karna beta sudah kenal yang namanya rokok walaupun sebelum itu beta sudah kenal
rokok, tapi di zaman SMA beta lebih kencang lae, sampai sampai beta punya uang
jajan cuman pake par beli rokok di tambah pajak teman teman perempuan beta
bikin alasan kalau uang yang dong kasi itu pake par beli kue dan es, jadi
setiap jam pelajaran yang beta rasa kurang bagus untuk beta tarima, beta biasa
ajak teman laki laki lain supaya tidak usah ikut belajar dan keluar isap rokok
di blakang sekolah,
Dan ketika lulus dari bangku SEKOLAH MENENGAH ATAS “SMA” 2014
kemarin, beta berkeinginan untuk lanjut kuliah tapi karna keterbatasan ekonomi
buat beta tidak bisa lanjut kuliah, karna mama dan bapak masih membiayai beta punya
kakak laki laki yang nomor 2 dan 4, jadi beta terpaksa harus istirahat satu
tahun, dan ketika tahun depan beta mau bilang supaya beta kuliah, mama deng
bapak kembali bilang istirahat tahun ini lae dolo nak,
Dan saat itu beta sangat kecewa karna teman yang lain dong ada
yang melanjutkan kuliah. Dan pada akhirnya beta bilang buat mama dan bapak
kalau beta tidak mau kuliah lae, lebih baik beta pigi kerja saja karna
istirahat talalu lama tidak ada semangat par kuliah lae, dan beta juga bilang
kalau beta mau berangkat pigi cari kerja di Timika waktu itu.
Dan fix beta berangkat ke Timika. Sampai di timika, beta kerja di
pencucian mobil sekitar 2 tahun, awal kerja di pencucian mobil beta
berkeinginan untuk beli motor, tapi tidak tercapai, karna di sana beta mengenal
yang namanya minuman keras, jadi uang habis buat beli rokok dan minuman keras
saja. dan 2 tahun lagi pernah jadi buruh kasar, ketika jadi buruh kasar beta
berkeinginan yang sama, ingin untuk beli motor, tapi sama saja tidak bisa
tercapai juga. Jadi sekitar 4 tahun lebih beta mengembara di Timika.
Setelah kembali ke tual. Beta punya kakak yang nomor 4 dia buat
masalah sehingga dia tidak bisa melanjutkan dia punya perkuliahan, dan setelah
masalah itu dia menghilang,
Sampai pada akhirnya di kasi kabar di mama dan bapak kalau dia
sudah dapat kerja, dan dia mau menebus dia punya kesalahan untuk kasi kuliah
beta, dan saat itu beta sempat menolak karna beta malu kalau sudah istirahat 4
tahun baru mau lanjut kuliah, tapi karna dorongan dari teman teman yang lain
yang sudah kuliah, akhirnya beta mau untuk melanjutkan kuliah.
Mungkin itu saja yang dapat saya tulis tentang AUTO BIOGRAFI saya,
kurang dan lebihnya saya mohon maaf, karna seperti yang kita ketahui, manusia
tak luput dari salah dan dosa,
Akhir kata. Tawasau bill
Hag Wa tawasau Biss Sabari
Wassalamualaikum warahmatullahi wabarokatu.
Komentar